PINILIT AKO NG ASAWA KO NA MAG-HOST NG BABY SHOWER PARA SA KABIT NIYA — PERO ANG “REGALO” NA IBINIGAY KO AY HINDI NILA INAASAHAN, DAHIL ITO ANG NAGBUNYAG NG KASINUNGALINGANG SUMIRA SA KANILANG DALAWA.
Ang utos ng asawa kong si Richard ay simple pero napakalupit.
“Gusto kong ikaw ang mag-organize ng Baby Shower ni Camille,” sabi niya habang inaayos ang kurbata sa harap ng salamin. “Gusto kong maging grand. Ipakita mo sa lahat na tanggap mo siya. Tutal, siya ang nagbigay sa akin ng anak na lalaki—bagay na hindi mo nagawa.”
Si Camille. Ang babaeng pinalit niya sa akin. Bata, maganda, at ngayon ay pitong buwan nang buntis. Nakatira na siya sa kabilang bahay sa loob ng compound namin.
Wala akong anak. Baog daw ako, sabi ni Richard. Kaya nang mabuntis niya si Camille, naging “Reyna” ang kabit at naging “Alila” ang tunay na asawa.
“Sige, Richard,” sagot ko nang mahinahon, bagaman dumudugo ang puso ko. “Gagawin ko ang pinakamagarbong party para sa inyo.”
Ngumisi siya. “Good. Alam kong masunurin ka. Huwag kang gagawa ng eksena, Eliza. Hawak ko ang pera. Kapag hiniwalayan mo ako, sa kangkungan ka pupulutin.”
Ang hindi niya alam, hindi ko kailangan ng pera niya. Kailangan ko lang ng tamang oras.
ANG ARAW NG PARTY.
Ang Grand Ballroom ng aming mansyon ay napuno ng kulay asul at ginto. Royal Prince ang theme. Ang mga bisita—mga kamag-anak ni Richard, mga business partners, at mga kaibigan ni Camille—ay naroon. Lahat sila ay nagbubulungan kapag dumadaan ako.
“Ang tanga naman ni Eliza. Siya pa talaga ang nag-asikaso?” “Wala na siyang magawa. Baog eh.”
Naka-upo si Camille sa isang throne sa gitna ng stage. Suot niya ang isang designer maternity gown. Hawak ni Richard ang kamay niya, parang sila ang perpektong pamilya.
Ako? Naka-itim na dress lang ako sa gilid, parang event coordinator.
Nagsimula ang program. Nagbigayan ng regalo. Stroller na worth 50k, crib na worth 100k. Tuwang-tuwa si Camille.
“Thank you everyone!” sigaw ni Camille sa mic. “Sobrang blessed ako kay Richard. Finally, magkakaroon na ng tagapagmana ang mga Montemayor!”
Nagpalakpakan ang lahat. Tumingin sa akin si Richard nang may pang-aasar.
Tumayo ako at kinuha ang mikropono.
“Sandali lang,” sabi ko. Tumahimik ang buong room. “Hindi pwedeng matapos ang gabing ito nang wala ang regalo ko.”
“Oh,” tawa ni Camille. “May regalo ka, Tita Eliza? Ano ‘yan? Diapers?”
Nagtawanan ang mga kaibigan niya.
Ngumiti ako. “Hindi, Camille. Espesyal ito. Pinaghandaan ko talaga.”
Senyasan ko ang tech crew sa likod.
“Paki-play ang video presentation,” utos ko.
Namula ang ilaw. Tumingin ang lahat sa malaking LED Screen sa stage.
Inasahan nila na montage ito ng mga pictures nina Richard at Camille.
Pero hindi.
Ang lumabas sa screen ay isang Medical Document.
Nakapangalan kay: RICHARD MONTEMAYOR. Date: FIVE YEARS AGO. Procedure: BILATERAL VASECTOMY.
Natigilan ang musika. Natahimik ang 200 bisita.
Binasa ko ang nakasulat sa screen gamit ang mikropono.
“Medical Certificate. Patient Richard Montemayor underwent a successful Vasectomy procedure in Singapore General Hospital. Status: STERILE (Hindi na pwedeng magka-anak).”
Nalaglag ang baso ng wine na hawak ni Richard. Namutla si Camille sa kanyang trono.
“Richard,” sabi ko, nakatingin sa asawa ko. “Naalala mo ba ‘to? Ginawa mo ito limang taon na ang nakakaraan dahil sabi mo, ayaw mo nang dagdagan ang problema mo sa mga babae mo. Tinago mo ‘to sa lahat. Pero nahanap ko ang files mo sa safe.”
Humarap ako sa mga bisita, tapos kay Camille na ngayon ay nanginginig na ang labi.
“Kung sterile o baog na si Richard limang taon na ang nakakaraan…” tanong ko nang malakas.
Itinuro ko ang malaking tiyan ni Camille.
“…SINO ANG AMA NG BATANG DINADALA MO?”
Nag-gasp ang buong ballroom.
“H-Hindi! Hindi totoo ‘yan!” sigaw ni Camille. “Richard! Peke ‘yan! Sinisiraan lang ako ni Eliza!”
Pero nakatingin si Richard sa screen. Alam niyang totoo ‘yun. Alam niyang nagpa-vasectomy siya at hindi niya sinabi kay Camille dahil ginawa niya lang parausan ang babae.
Dahan-dahang humarap si Richard kay Camille. Ang mukha niya ay kulay ube na sa galit.
“Camille…” bulong ni Richard. “Sabi mo… sabi mo ako lang…”
“Hon! Maniwala ka! Sa’yo ‘to!”
Pinindot ko ulit ang remote.
Nagbago ang image sa screen.
Ito naman ay mga CCTV Footage at Screenshots ng text messages.
Makikita sa video si Camille na pumapasok sa isang motel kasama ang… Personal Gym Instructor ni Richard.
Binasahan ko ang isa sa mga text messages na naka-flash sa screen: > Camille to Gym Instructor: “Babes, kumapit ka lang. Kapag nanganak ako at nakuha ko ang mana kay Richard, magsasama na tayo. Ang tanga naman ng matandang ‘yun, naniwala agad na sa kanya ‘to.”
BOOM.
Para silang binagsakan ng bomba.
Sinugod ni Richard si Camille. Sinampal niya ito sa harap ng lahat ng bisita.
PAK!
“Walang hiya ka!” sigaw ni Richard. “Pinakain kita! Binihisan kita! Tapos Gym Instructor lang pala ang kapalit ko?!”
“Richard! Aray! Buntis ako!” iyak ni Camille.
“Hindi ko anak ‘yan! Lumayas ka dito! Layas!”
Nagkagulo ang party. Hiyang-hiya ang mga magulang ni Richard. Ang “tagapagmana” na ipinagmamalaki nila ay anak pala ng ibang lalaki.
Sa gitna ng kaguluhan, kalmado akong lumapit kay Richard.
Hinihingal siya sa galit. Tumingin siya sa akin.
“Eliza…” sabi niya, parang humihingi ng kakampi. “Niloko niya ako… Buti na lang sinabi mo…”
Tumawa ako. Isang tawang malamig.
“Huwag kang mag-alala, Richard. Hindi pa tapos ang regalo ko.”
Naglabas ako ng isa pang envelope.
“Ano ‘to?” tanong niya.
“Diba sabi mo, kapag hiniwalayan kita, sa kangkungan ako pupulutin dahil ikaw ang may pera?”
Binuksan niya ang envelope.
“Yan ang Deed of Absolute Sale at Transfer of Rights,” paliwanag ko. “Naalala mo noong pinapirma kita ng mga dokumento last year habang lasing ka at busy sa pambababae? Akala mo renewal lang ng business permits?”
Nanlaki ang mata ni Richard.
“Inilipat mo na sa pangalan ko ang Mansyon, ang Resorts, at 70% ng Kumpanya,” ngiti ko. “Technically, Richard… ako ang may-ari ng bahay na ito. At dahil napatunayan kong nambabae ka (adultery), void na ang pre-nup natin pabor sa akin.”
“Eliza! Hindi mo pwedeng gawin ‘to! Asawa mo ako!”
Tinawag ko ang Head Security.
“Guard,” utos ko. “Please escort Mr. Montemayor and his guest outside. This is a private property. Trespassers are not allowed.”
“Eliza! No! Patawarin mo ako! Babawi ako!” lumuhod si Richard, umiiyak, humahawak sa laylayan ng dress ko.
Tinabig ko siya.
“Sorry, Richard. Grand ang gusto mong party, diba? Ayan, grand ang pagbagsak mo.”
Naglakad ako palabas ng ballroom habang kinakaladkad ng mga guards ang asawa ko at ang kabit niya. Naiwan silang nagsisigawan sa kalsada, habang ako ay umakyat sa master bedroom—na ngayon ay akin na nang buo—at natulog nang mahimbing sa unang pagkakataon.
